Święto narodowe Najjaśniejszej Rzeczpospolitej

 

Boże, coś Polskę przez tak liczne wieki
Otaczał blaskiem potęg i chwały,
Coś ją osłaniał tarczą swej opieki
Od nieszczęść, które przygnębić ją miały,
Przed Twe ołtarze zanosim błaganie:
Ojczyznę wolną pobłogosław, Panie!

Ty, któryś potem tknięty jej upadkiem

Wspierał walczących za najświętszą sprawę,

I chcąc świat cały mieć jej męstwa świadkiem

W nieszczęściach samych pomnażał jej sławę.

Przed Twe ołtarze...

Niedawnoś wolność zabrał z polskiej ziemi,

A łez, krwi naszej popłynęły rzeki,

Jakże to musi być okropnie z tymi,

Którym ojczyznę odbierasz na wieki.

Przed Twe ołtarze ...

Wróć nowej Polsce świetność starożytną,

Użyźnij pola, spustoszałe łany,

Niech szczęście, pokój na nowo zakwitną,

Przestań nas karać, Boże zagniewany!

Przed Twe ołtarze ...

Boże, którego ramię sprawiedliwe

Żelazne berła władców świata kruszy,

Skarć naszych wrogów zamiary szkodliwe

Obudź nadzieją w każdej polskiej duszy.

Przed Twe ołtarze ...

Boże Najświętszy ! Przez Twe wielkie cudy

Oddaj od nas klęski, mordy boju,

Połącz wolności węzłem Twoje ludy

Pod jedno berło Anioła Pokoju.

Przed Twe ołtarze ...

Boże Najświętszy, przez Chrystusa rany
Świeć wiekuiście nad braćmi zmarłymi.
Spojrzyj na lud Twój niewolą znękany,
Przyjmij ofiary z synów polskiej ziemi.
Przed Twe ołtarze ...

Boże Najświętszy, od którego woli
Istnienie świata całego zależy,
Wyrwij lud polski z tyranów niewoli,
Wspieraj szlachetne zamiary młodzieży.
Przed Twe ołtarze ...

Gdy naród polski dzisiaj we łzach tonie,

Za naszych braci poległych błagamy,

By ich męczeństwa uwieńczone skronie

Nam do wolności otworzyły bramy.

Przed Twe ołtarze ...

Jedno Twe słowo, wielki niebios Panie,

W chwili nas z prochów wskrzesić będzie zdolne.

A gdy zasłużym na Twe ukaranie,

Obróć nas w prochy, ale w prochy wolne!

Przed Twe ołtarze ...

Powstała z grobu na Twe władne słowo

Polska, wolności narodów chorąży.

Pierzchnęły straże, a ponad jej głową

Znów swobodnie Orzeł Biały króży !

Przed Twe ołtarze ...

Gdy nie ma Boga nie ma i Honoru

 

Gdy nie ma Boga nie ma i Honoru

gdy brak Honoru to nie ma Sumienia

jeśli sumienie zgniło już w narodzie

nie ma Ojczyzny jest czas zniewolenia

 

Diabelski kordon niczym szorstki powróz

zaciska wielką wrogą pętlę zdrady

Wschód oraz Zachód mocuje się z Krzyżem

aby go wyrwać z Polskiej Barykady

 

Krzyż to tożsamość Polskiego Narodu

jego sumienie honor oraz siła

gdy Europa Czarne Msze odprawia

to Polska Barykada będzie się broniła

 

Aż Europa powróci do Boga

jeżeli nie chce swego zatracenia

bo jeśli szatan będzie msze odprawiał

nikt nie ocali świata dla zbawienia

 

W pustych kościołach dziś chichot szatana

dzwonią ponuro nad światem zegary

i stos Kaina rośnie w Europie

zamiast pacierza modlitwy i wiary

 

Zdrajcy w rankingach na czele listy

lecz nie do więzień a władzy nad nami

czy już w Polakach wiary i sumienia

nie ma! i zostaliśmy bezbronni i sami

 

Siostry i Bracia! trwajmy w imię Boga

w imię honoru dumy i sumienia

już dym się snuje z niechcianej ofiary

przy naszej trudnej drodze do zbawienia

 

Nad światem mdlący duszny zapach krwi

niepowstrzymany wiatr dziejowej burzy

jak narkotyczny groźny stan niemocy

nieszczęście światu z wielu znakach wróży…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Akcja Bronmy krzyża przynosi efekty

 Jesteśmy świadkami ataków na Kościół bolszewicko-faszystowskich bojówek spod znaku czerwonego pioruna jakiego używali esesmani. Agresja opętanego, oszalałego tłumu skierowana jest na świątynie, które są napadane, dewastowane i profanowane. Nie możemy na to pozwolić! Dlatego my wierni katolicy, my członkowie Klubów „Gazety Polskiej”, będziemy bronić każdego kościoła w Polsce jak twierdzy, będziemy bronić wielowiekowej polskiej tradycji, będziemy bronić naszej wiary, będziemy bronić POLSKI!

Brońmy życia

 

Apel Prezesa Klubów Gazety Polskiej Ryszarda Kapuścińskiego

 

STRAŻ PATRIOTYCZNA KLUBÓW "GAZETY POLSKIEJ".

Jesteśmy świadkami ataków na Kościół bolszewicko-faszystowskich bojówek spod znaku czerwonego pioruna jakiego używali esesmani. Agresja opętanego, oszalałego tłumu skierowana jest na świątynie, które są napadane, dewastowane i profanowane. Nie możemy na to pozwolić! Dlatego my wierni katolicy, my członkowie Klubów „Gazety Polskiej”, będziemy bronić każdego kościoła w Polsce jak twierdzy, będziemy bronić wielowiekowej polskiej tradycji, będziemy bronić naszej wiary, będziemy bronić POLSKI! Powstaje Straż Patriotyczna Klubów „Gazety Polskiej", która będzie bronić kościołów w Polsce.
Nasz sposób działania:
- przewodniczący Klubów „GP” w swoich miejscowościach wyznaczają osoby koordynujące działania Straży Patriotycznej, prowadzą ewidencję członków i sympatyków.
- poszczególni koordynatorzy kontaktują się z koordynatorem działań na całą Polskę: Wincjuszem Sokołem, tel. 887-887-641, lub e-mail:  strazpatriotyczna@gmail.com, albo Waldemarem Dróżdż, tel. 605-900-002, e-mail: strazpatriotyczna@gmail.com   
- koordynatorzy w poszczególnych miejscowościach na bieżąco zbierają informacje od swoich współpracowników, monitorują wydarzenia w swoich miejscowościach i okolicy, są w stałym kontakcie z proboszczami w parafiach.
- wszelkie wydarzenia, próby profanacji należy krótko opisywać, dokumentować (zdjęcia, video) i przesyłać na adres: e-mail strazpatriotyczna@gmail.com

- koordynatorzy mogą wyznaczyć obserwatorów, np. na Jasnej Górze, czy innych Sanktuariów w Polsce.

 

Ryszard Kapuściński

Prezes Klubów „Gazety Polskiej”

 

W obronie Kościoła w Polsce

 Maryjo, Matko Boża , Ty wiesz najlepiej jak wielka jest cena każdego człowieka odkupionego Najdroższą Krwią Boskiego Syna Twego. Nie gardź moją pokorną prośbą o nawrócenie grzesznika, któremu grozi wieczne zatracenie. Ty Dobra i Miłosierna Matko znasz jego nieuporządkowany tryb życia. Pomnij, że Jesteś ucieczką grzeszników, że Bóg dał Ci moc nawracania nawet najbardziej zatwardziałych serc ludzkich. Wszelkie wysiłki zmierzające ku poprawie jego życia poszły na marne. Jeżeli Ty nie przyjdziesz mu z pomocą, będzie się staczał coraz bardziej ku wiecznej ruinie. Wyjednaj mu skuteczną łaskę, która by poruszyła jego serce i zawróciła na drogę Bożych przykazań. Jeśli to konieczne, ześlij nawet jakieś cierpienie lub niepowodzenie, celem opamiętania i położenia kresu jego grzesznemu postępowaniu.

Miłosierna Matko, która sprowadziłaś na drogę zbawienia, dzięki wytrwałej modlitwie sług Twoich, już wiele zabłąkanych owieczek, przychyl się łaskawie do mego błagania i wyjednaj tej nieszczęśliwej osobie, która zeszła na manowce i zagubiła drogę do owczarni Chrystusowej, prawdziwą skruchę.

Uproś zmartwychwstanie do nowego życia.
Amen

 

Św. Piotr z Werony, męczennik, po ugodzeniu mieczem w głowę napisał na ziemi własną krwią to zdanie:

Wierzę w jednego Boga! 

Trwajmy zatem mocni w Wierze, objawionej przez Zbawiciela i potwierdzonej przez tylu – w tym polskich – świętych. Dziękujemy Bogu i dumni jesteśmy, iż znalazł się wśród nich nasz Rodak, święty

JAN PAWEŁ II

Brońmy Chrystusowego Krzyża, brońmy Kościoła Katolickiego, odrzućmy ideologię Lgbt, a młodzież edukujmy i wskazujmy drogę miłości i patriotyzmu, dając przykłady sprzed laty, gdzie

BÓG HONOR OJCZYZNA

była wartością najwyższą dla wielu Polaków

„Starajcie się na co dzień podejmować krzyż i odpowiadać na miłość Chrystusa. Brońcie krzyża, nie pozwólcie, aby Imię Boże było obrażane w Waszych sercach, w życiu rodzinnym czy społecznym. Dziękujmy Bożej Opatrzności za to, że krzyż powrócił do szkół, urzędów publicznych i szpitali. Niech on tam pozostanie! Niech przypomina o naszej chrześcijańskiej godności i narodowej tożsamości, o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy, i gdzie są nasze korzenie. Niech przypomina nam o miłości Boga do człowieka, która w krzyżu znalazła swój najgłębszy wyraz”.

Brońmy naszego Kościoła – jedyną ostoję patriotyzmu

 

76 lat temu upadło Powstanie Warszawskie

 

Oddajemy im sprawiedliwość, czcimy pamięć pomordowanych.

CZEŚĆ I CHWAŁA  BOHATEROM

76 lat temu upadło Powstanie Warszawskie

76 lat temu, 2 października 1944 r., po 63 dniach heroicznego i samotnego boju prowadzonego przez powstańców z wojskami niemieckimi, wobec braku perspektyw dalszej walki, przedstawiciele Komendy Głównej Armii Krajowej podpisali w Ożarowie układ o zaprzestaniu działań wojennych w Warszawie.

Powstanie Warszawskie było największą akcją zbrojną podziemia w okupowanej przez Niemców Europie. Planowane na kilka dni, trwało ponad dwa miesiące. Jego militarnym celem było wyzwolenie stolicy spod niezwykle brutalnej niemieckiej okupacji, pod którą znajdowała się od września 1939 r.

 

 

Powstanie Warszawskie było największą akcją zbrojną podziemia w okupowanej przez Niemców Europie. Planowane na kilka dni, trwało ponad dwa miesiące. Jego militarnym celem było wyzwolenie stolicy spod niezwykle brutalnej niemieckiej okupacji, pod którą znajdowała się od września 1939 r.

Rozkaz o wybuchu powstania wydał 31 lipca 1944 r. dowódca AK gen. Tadeusz Komorowski "Bór", uzyskując akceptację Delegata Rządu Jana S. Jankowskiego. 1 sierpnia 1944 r. do walki w stolicy przystąpiło 40-50 tys. powstańców. Jednak zaledwie co czwarty z nich liczyć mógł na to, że rozpocznie ją z bronią w ręku.

W czasie walk w Warszawie zginęło ok. 18 tys. powstańców, a 25 tys. zostało rannych. Poległo również ok. 3,5 tys. żołnierzy z Dywizji Kościuszkowskiej. Straty wśród ludności cywilnej były ogromne i wynosiły od 120 do 150 tys. (wg najnowszych badań i ustaleń m.in. Muzeum Powstania Warszawskiego).

Pozostałych przy życiu mieszkańców Warszawy, ok. 500 tys., wypędzono z miasta, które po powstaniu zostało niemal całkowicie zburzone. Specjalne oddziały niemieckie, używając dynamitu i ciężkiego sprzętu, jeszcze przez ponad trzy miesiące metodycznie niszczyły resztki ocalałej zabudowy. Do niemieckiej niewoli poszło ponad 15 tys. powstańców, w tym 2 tys. kobiet. Wśród nich niemal całe dowództwo AK, z gen. Komorowskim (mianowanym przez prezydenta W. Raczkiewicza 30 września 1944 r. Naczelnym Wodzem), gen. Pełczyńskim i gen. Chruścielem na czele. Wielkość strat poniesionych przez stronę polską w wyniku powstania powoduje, że decyzja o jego rozpoczęciu do dziś wywołuje kontrowersje.

2 października obchodzimy Dzień Pamięci o Cywilnej Ludności Powstańczej Warszawy.

- Ofiarna, zdeterminowana postawa mieszkańców Warszawy spowodowała, że Powstanie utrzymało się przez 63 dni. [...] Ustanawiając 2 października Dniem Pamięci o Cywilnej Ludności Powstańczej Warszawy, oddajemy im sprawiedliwość, czcimy pamięć pomordowanych, których tak wielu spoczywa nadal bezimiennie na Cmentarzu Powstańców Warszawy na stołecznej Woli

- czytamy w sejmowej uchwale z 2015 r. Dzień Pamięci o Cywilnej Ludności Powstańczej Warszawy zbiega się z datą podpisania układu o zaprzestaniu działań wojennych w stolicy.

Polskie Państwo Podziemne – fenomen w skali światowej 81 rocznica powołania Polskiego Państwa Podziemnego

 

81 rocznica powołania Polskiego Państwa Podziemnego

27 wrzesień 1939

 https://www.youtube.com/watch?reload=9&v=-ljZeJrZsEs&feature=youtu.be&fbclid=IwAR3LJ82WNPECeRUb94niuODhqF7FJ-XidYrAhm3lHojQJuFPlJgILnHpcYg

Udział Klubu Gazety Polskiej Elbląg II im Lecha Kaczyńskiego

w uroczystości upamietniającej  powstanie Państwa Podziemnego

      Polskie Państwo Podziemne było ewenementem w okupowanej Europie. W różnych krajach działały mniej czy więcej liczne organizacje konspiracyjne, ale nigdzie nie stworzono podziemnego państwa z jego rozbudowanymi konspiracyjnymi strukturami i agendami - wojskowymi i cywilnymi.

Początki polskiej konspiracji wojskowej sięgają kampanii wrześniowej. W okrążonej Warszawie 27 IX 1939 r. powołana została do życia Służba Zwycięstwu Polski, na czele której stanął gen. Michał Karaszewicz-Tokarzewski. Szefem sztabu SZP został płk Stefan Rowecki. Organizacja miała działać na terenie okupacji niemieckiej i radzieckiej i mobilizować opór społeczeństwa. SZP nie cieszyła się jednak pełnym zaufaniem władz polskich na emigracji (przede wszystkim gen. Sikorskiego), które sądziły, że skupiło się w niej zbyt wielu piłsudczyków. Toteż w listopadzie 1939 r. przewodniczący Komitetu Ministrów dla Spraw Kraju we Francji gen. Kazimierz Sosnkowski stanął na czele nowej organizacji wojskowej, która przybrała nazwę Związek Walki Zbrojnej. Miała to być organizacja jednolita i działająca na terenie całego okupowanego kraju, ogólnonarodowa i ponadpartyjna. Dowódcą na ziemiach okupowanych przez Niemców został płk Rowecki, na terenach okupacji radzieckiej gen. Karaszewicz-Tokarzewski, którego jednak wkrótce aresztowało NKWD. ZWZ skupił w swych szeregach 24 tys. zaprzysiężonych członków SZP oraz wchłonął szereg innych mniejszych organizacji. Wiosną 1940 r. ZWZ, na czele którego stanął Rowecki mianowany w czerwcu generałem, liczył około 81 tys. osób.

"Gruba czwórka"

      Od pierwszych chwil okupacji zaczęła też powstawać konspiracja polityczna. Jesienią 1939 r. działacze rozwiązanej we wrześniu PPS utworzyli Centralne Kierownictwo Ruchu Mas Pracujących Miast i Wsi -Wolność-Równość-Niepodległość. PPS-WRN, jak potocznie zwano tę partię, wchodziła w skład rządu RP na uchodźstwie i pod kryptonimem "Koło" współtworzyła struktury Polskiego Państwa Podziemnego w okupowanym kraju. Jej organem zbrojnym była Gwardia Ludowa.

Stronnictwo Ludowe występujące pod kryptonimem "Trójkąt" przyjęło na czas wojny nazwę SL "Roch". Było to najsilniejsze ugrupowanie odgrywające dużą rolę na emigracji i w kraju. We wrześniu 1940 r. powołano do życia zbrojną organizację "Rocha" - Chłopską Straż ("Chłostra"), którą z czasem przekształcono w dowodzone przez Franciszka Kamińskiego Bataliony Chłopskie. Na przełomie lat 1942-1943 zaczęto tworzyć stałe oddziały partyzanckie BCh.

Podporządkowaną sobie organizacją zbrojną dysponowało także występujące pod kryptonimem "Kwadrat" Stronnictwo Narodowe. Choć już w październiku 1939 r. narodowcy przystąpili do tworzenia siatki wojskowej, to jednak dopiero w maju 1941 r. utworzyli Narodową Organizację Wojskową, której skrajnie prawicowe skrzydło w czasie akcji scaleniowej współtworzyło Narodowe Siły Zbrojne. Mimo podejmowanych w 1944 r. prób nie udało się w pełni podporządkować NSZ Dowództwu Armii Krajowej.

Partią uzupełniającą "grubą czwórkę" działającą w kraju i na emigracji było Stronnictwo Pracy ("Romb"), którego najsilniejszym atutem był powiązany z nim gen. Sikorski. Po jego śmierci rola SP nieco zmalała. W odróżnieniu od trzech poprzednich partii SP w zasadzie nie posiadało własnej, odrębnej organizacji wojskowej.

      W pierwszym okresie okupacji struktury polityczne i wojskowe podziemia były ze sobą ściśle powiązane. Dopiero w końcu lutego 1940 r. utworzono Polityczny Komitet Porozumiewawczy przy ZWZ, który pełnił rolę politycznej reprezentacji czterech wspomnianych wyżej stronnictw. Sikorski postanowił jednak rozdzielić wyraźniej pion cywilny i wojskowy, przy czym nie odbyło się to bez sporów kompetencyjnych. Ostatecznie jednak utworzono Delegaturę Rządu na Kraj, będącą polityczną reprezentacją rządu w okupowanym państwie. W grudniu 1940 r. pierwszym delegatem Rządu RP na Kraj został przywódca Stronnictwa Pracy Cyryl Ratajski. Następnie od lata 1942 r. do aresztowania przez Niemców w lutym 1943 r. delegatem był Jan Piekałkiewicz z SL, a później do marca 1945 r. (gdy został aresztowany przez Sowietów) Jan Stanisław Jankowski (SP) i wreszcie wiosną 1945 r. zastąpił go ludowiec Stefan Korboński. Od 1944 r. delegat był w randze wicepremiera Rządu RP na Uchodźstwie. Jego trzej zastępcy zostali ministrami i wspólnie tworzyli Krajową Radę Ministrów.

Delegatura Rządu na Kraj miała swoje wojewódzkie i powiatowe przedstawicielstwa, które w terenie reprezentowały polskie władze państwowe. Na szczeblu centralnym dzieliła się na departamenty, będące odpowiednikami ministerstw, które m.in. przygotowywały przyszłe kadry administracji państwowej oraz plany gospodarcze i społeczne na okres powojenny.

Podlegał jej Państwowy Korpus Bezpieczeństwa, rodzaj podziemnej policji. Również Delegatura zajmowała się dzieleniem pieniędzy przekazywanych przez rząd na działalność konspiracyjną w kraju. M.in. z tych funduszy wspierano Radę Pomocy Żydom "Żegota" oraz Referat "Żegota" w Departamencie Spraw Wewnętrznych.

Przy Delegaturze Rządu na Kraj działało kierowane przez Korbońskiego Kierownictwo Walki Cywilnej, którego głównym zadaniem była obrona i samoorganizowanie społeczeństwa do oporu oraz stworzenie systemu podziemnego sądownictwa. KWC organizowało bojkot okupowanej prasy i instytucji rozrywkowych (kina, teatry) działających za przyzwoleniem Niemców, wspomagało ludzi ukrywających się, propagowało bojkot wyjazdu na roboty do Niemiec, prowadziło rejestr zbrodni hitlerowskich. W celu organizowania walki bieżącej jesienią 1942 r. utworzono bezpośrednio podległe Dowódcy AK Kierownictwo Walki Konspiracyjnej. W połowie 1943 r. obie te organizacje zostały połączone w Kierownictwo Walki Podziemnej, które koordynowało rozbudowane życie podziemne. Pamiętać bowiem trzeba o tajnym nauczaniu, akcjach ulotkowych, małym sabotażu, podziemnej prasie i tajnym życiu umysłowym (podziemne uniwersytety, ale i odbywające się w prywatnych mieszkaniach koncerty zakazanej muzyki, wieczory literackie, występy artystów).

Politycznym zapleczem dla Delegatury Rządu na Kraj był Polityczny Komitet Porozumiewawczy, w skład którego wchodził jeden przedstawiciel każdej z czterech głównych partii politycznych, przy czym przejściowo w miejsce PPS-WRN w skład PKP wchodziła reprezentująca bardziej lewicową orientację organizacja Polscy Socjaliści. W 1943 r. PKP został przekształcony w Krajową Reprezentację Polityczną. Jednocześnie przystąpiono do wypracowywania wspólnej platformy politycznej i wyrzekano się na czas wojny międzypartyjnych sporów.

Na początku 1944 r. wobec faktu przekroczenia przez Armię Czerwoną polskiej granicy państwowej z roku 1939 KRP przekształcono w Radę Jedności Narodowej, na czele której stanął wybitny działacz socjalistyczny Kazimierz Pużak. RJN przejęła funkcje KRP i stanowiła rodzaj podziemnego parlamentu. Oprócz przedstawicieli "grubej czwórki" w jej skład weszli reprezentanci mniejszych organizacji uznających za jedyną legalną władzę rząd RP. 15 III 1944 r. RJN uchwaliła deklarację programową "O co walczy naród polski ?", w której zawarto główne cele walki i nakreślono wizję powojennej Polski. Miała być ona państwem demokracji parlamentarnej z szeroko rozbudowanym systemem samorządu terytorialnego. Gwarantowano wszystkim, w tym także mniejszościom narodowym, równe prawa publiczne. Zapowiadano gruntowne przeobrażenia społeczne, w tym reformę rolną oraz nacjonalizację wielkiego przemysłu i przedsiębiorstw użyteczności publicznej. Deklarowano nienaruszalność granicy wschodniej, a na zachodzie i północy zapowiadano znaczny przyrost terytorialny (Prusy Wschodnie, Gdańsk, Śląsk Opolski i ziemie nad środkową Odrą).
Wobec posuwania się Armii Czerwonej na zachód, już jesienią 1943 r. utworzono Społeczny Komitet Antykomunistyczny, w skład którego wchodzili przedstawiciele Delegatury, Komendy Głównej AK oraz stronnictw politycznych. Komitet gromadził i propagował materiały na temat rzeczywistej działalności komunistów i ich powiązań z Moskwą.

Armia Krajowa

      Systematycznemu umacnianiu się cywilnej konspiracji politycznej towarzyszyła konsolidacja podziemia zbrojnego. Jesienią 1941 r. Naczelny Wódz nakazał zespolenie wysiłków zbrojnych wokół ZWZ, w lutym następnego roku przemianowanego na Armię Krajową. Miało to podkreślać, iż AK. jest częścią składową podległych rządowi Polskich Sił Zbrojnych. Ponieważ AK. przygotowywała się do przeprowadzenia ogólnonarodowego powstania (które miało wybuchnąć, gdy alianci zaczną odnosić zwycięstwa, a Wehrmacht de facto utraci możliwość skutecznego przeciwstawiania się im, co mogłoby doprowadzić do wyzwolenia ziem polskich przynajmniej częściowo własnymi siłami), w pierwszym okresie okupacji ograniczano działalność zbrojną. Główne zadanie w tym zakresie spadło wówczas na Związek Odwetu, który jednak wyraźnie nasilił działalność dopiero po niemieckiej agresji na ZSRR, m.in. wykolejając 91 niemieckich transportów idących na wschód. Wtedy też w ramach ZWZ-AK utworzono wydzieloną organizację "Wachlarz", która miała za zadanie przeprowadzać zbrojne ataki i akcje sabotażowe na wschód od Bugu i Niemna na niemieckie szlaki komunikacyjne. "Wachlarz" w ciągu półtora roku działalności przeprowadził ponad 80 akcji bojowych, z których szczególną sławę zyskało rozbicie więzienia w Pińsku i uwolnienie przez oddział Jana Piwnika "Ponurego" więzionych tam towarzyszy walki.

Jesienią 1942 r. utworzono jednolite Kierownictwo Dywersji (Kedyw), którego komendantem został płk August Emil Fieldorf "Nil". W skład Kedywu wchodzili m.in. członkowie Grup Szturmowych Szarych Szeregów (konspiracyjnego Związku Harcerstwa Polskiego). Szczególną sławę zdobyły działające w Warszawie bataliony "Zośka" i "Parasol".

Kedyw dysponował w miastach oddziałami szturmowymi oraz w terenie grupami partyzanckimi. W latach 1942-1943 wykonał około 10 tys. akcji bojowych. Jedną z najgłośniejszych był przeprowadzony w centrum Warszawy l II 1944 r. udany zamach na dowódcę SS i policji na dystrykt warszawski, gen. Franza Kutscherę.

Jednak szereg organizacji zbrojnych pozostawało poza strukturami AK, toteż w latach 1942-1943 nasilono akcję scaleniową. Był to proces, który przebiegał ze znacznymi oporami i nigdy w pełni nie zakończył się. Do końca wojny liczne organizacje i grupy zbrojne pozostawały poza AK. Niemniej udało się włączyć m.in. znaczną część byłej Narodowej Organizacji Wojskowej oraz Batalionów Chłopskich, których dowódca - płk Kamiński wszedł w skład Komendy Głównej AK.. W efekcie akcji scaleniowej AK -jak się szacuje, gdyż nie dysponujemy precyzyjnymi danymi - liczyła ponad 300 tys. żołnierzy. Poza jej strukturami pozostało około 50 tys. żołnierzy BCh i ponad 70 tys. NSZ.

30 VI 1943 r., w wyniku zdrady, został w Warszawie aresztowany przez Niemców gen. Stefan Rowecki "Grot", którego po wybuchu Powstania Warszawskiego zamordowano w obozie Sachsenhausen. Rowecki był praktycznie twórcą ZWZ-AK i odcisnął swoje piętno na charakterze i strukturze tej organizacji. Podlegały mu wszystkie sprawy wojskowe, także Biuro Informacji i Propagandy Komendy Głównej, którego działalność wykraczała poza wąsko rozumiane sprawy wojskowe. Tam analizowano nastroje społeczne, zgodnie z nazwą zajmowano się działalnością informacyjną, m.in. wydawano najpopularniejsze pismo konspiracyjne "Biuletyn Informacyjny", który wychodził przez cały okres okupacji.

Następcą Roweckiego został gen. Tadeusz Komorowski "Bór", który zajmował to stanowisko do czasu kapitulacji Powstania Warszawskiego. Zanim do tego doszło wiosną 1944 r. w wielu rejonach Kresów Wschodnich oddziały AK przystąpiły do realizacji planu "Burza", o czym szerzej jest mowa w innym miejscu, jak również o największym zbrojnym wystąpieniu - Powstaniu Warszawskim. AK została rozwiązana w styczniu 1945 r. na mocy rozkazu ostatniego dowódcy gen. Leopolda Okulickiego.
Polskie Państwo Podziemne było - jak już powiedziano - zjawiskiem zupełnie wyjątkowym. Przez długie lata w oficjalnych publikacjach wydawanych w naszym kraju nie używano tej nazwy. Zamiast Państwa Podziemnego pojawiło się - wbrew historycznym realiom - pojęcie "ruch oporu" bądź wyraźnie pomniejszające jego znaczenie określenie "obóz londyński". Mimo to w społeczeństwie polskim nie zaginęła pamięć o tej największej w dziejach II wojny światowej konspiracji i jej dokonaniach, a po zmianach politycznych z przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych można było wreszcie pełnym głosem oddać hołd bohaterom

Kadyny - odsłonięcie obelisku poświęconemu pomordowanym w Katyniu polskich bohaterów

 

https://www.youtube.com/watch?v=sFl4Xy0_8Tw&fbclid=IwAR3Hkjoem7-MB77LqXyXCB9AMXKHINQQqZo7W50F3UGlh6QhtQn-vMYK7m4

Staraniem Gdańskiej Rodziny Katyńskiej, Instytutu Pamięci Narodowej oraz Stowarzyszenia Miłośników Pieśni Patriotycznej i Hotelu Kadyny Folwark na terenie przyklasztornym w Kadynach w poniedziałek uroczyście odsłonięto obelisk upamiętniający osiemdziesiąt ofiar mordu katyńskiego.

Uroczystość rozpoczęła się mszą świetą

Po mszy pod obeliskiem w Kadynach złożono wieńce, zapalono znicze, pamięć ofiar uczczono również odczytaniem apelu pamięci.

Klub nasz Gazety Polskiej Elbląg II im. Lecha Kaczyńskiego uczestniczył w tej uroczystości.

 

Odsłonięcie pomnika żołnierzy Oddziału NSZ pod dowództwem por. Stanisława Kopika ps. „Zemsta” 11 września 2020

 

Odsłonięcie pomnika żołnierzy Oddziału NSZ pod dowództwem por. Stanisława Kopika ps. „Zemsta”

Żywiec 11 września 2020 

CZEŚĆ I CHWAŁA BOHATEROM

Zapraszamy wszystkich chętnych do przybycia 11 października 2020 roku na ZAPOLANKĘ, aby wspólnie wziąć udziału w odsłonięciu pomnika-obelisku upamiętniającego żołnierzy i pomocników Oddziału NSZ pod dowództwem por. Stanisława Kopika PS. „Zemsta”.

Klub nasz Gazety Polskiej Elbląg II im. Lecha Kaczynskiego  i jego przewodniczący, otrzymali zaproszenie na tą wyjątkową uroczystość

Jest to efekt długoletniej współpracy i przyjaźni  klubowiczów z góralami z Żywiecczyzny i osobista przyjaźń przewodniczącego klubu z władzami towarzystwa

Klub nasz w osobie przewodniczącego uczestniczył w inaguracji Towarzystwa

Bóg zapłać za zaproszenie

Jeszcze Polska nie zginęła kiedy my żyjemy

 

Oddział dowodzony przez Stanisława Kopika ps. „Zemsta” był jedną z najskuteczniejszych jednostek polskiego podziemia antykomunistycznego na Żywiecczyźnie.
Za swoje oddanie sprawie Polski „Zemsta” zamordowany został przez funkcjonariuszy komunistycznego reżimu w 1948r.

Piękna karta tego Oddziału w pełni zasłużyła sobie na pamięć i naszą chwałę dla bohaterów.